Screen shot 2014-06-04 at 15.23.32

 

Barbara Redant, één van de 91 vrijwillige verschijners in het aardappelproces, vroeg aan de rechters om te getuigen in het Hof van Beroep.  Formeel kunnen de vrijwillige verschijners geen deel uitmaken van het proces in beroep. Ze blijven wel pal achter de 11 staan. Als zij een bende zijn, dan horen we er allemaal bij klinkt het.  Een pakkende getuigenis van één van hen:

 

Voorzitter,

Dames en heren rechters,

Toen ik op 29 mei 2011 in Wetteren de actievoerders zag over de hekkens kruipen van het beveiligde aardappelveld ging er vanalles door mijn hoofd. Ik was daar omdat ik verslag zou uitbrengen aan Bart Staes, Europarlementslid voor wie ik werk, maar ik wou er gewoon ook zelf bij zijn. Het gebeurde tenslotte in een buurgemeente van Oosterzele waar ik woon, en waar ik Groen gemeenteraadslid was. Het gaat tenslotte over het milieu, onze landbouw en ons voedsel. Het gaat over echte keuzes en valse keuzes.

Ik vond het indrukwekkend toen ik de actievoerders letterlijk met veel toeters en bellen over de fietsersbrug zag komen. Ze waren met velen, dat deed me deugd. En ze kwamen van overal, het waren gewone mensen, bezorgde mensen, zoals ik. De politie was met minder, maar was er wel. Het hele veld was goed beveiligd. Whaw, voor wat patatjes, dacht ik. Welke belangen zijn hier gemoeid? Toen ik ‘s avonds het journaal zag, kon ik mijn ogen niet geloven. Was dit dezelfde actie waar ik ‘s middags was?

Ik werd kwaad. Heel kwaad. En verontwaardigd.

Wie haalt het in zijn hoofd om – zonder enig voorafgaandelijk debat en zonder de volle goedkeuring van de bioveiligheidsraad – de natuur bloot te stellen aan genetisch gewijzigde organismen? Ik wil helemaal geen ggo-patatten!

“Waren ggo’s dan al veilig genoeg”, vroeg ik me af? Is dit wat mensen willen? Hierover beslis je niet meer individueel zoals over een of andere medische behandeling. Dit komt in het groot op ons af, met hectares tegelijk en vaak zonder medeweten van de consument. Dit verandert ons ecosysteem en ons voedselsysteem fundamenteel!

‘Hier groeien de aardappelen van de toekomst’ stond in koeien van letters geblokt aan de ingang van het terrein. Wat een provocatie. Is dit wel nog een wetenschappelijke veldtest of wat gebeurt hier allemaal?

Je kunt het zo hebben, van die bewustwordingsmomenten die je hele innerlijke overtuiging verankeren. Wel, dat was zo’n moment. En ik weet nog heel goed wat er binnen in me gebeurde. Ik werd wakker en zou opstaan voor mijn rechten als burger en blijven staan. En hier sta ik nu ook.

Tegen een overheid die blind meegaat met de belangen van de multinationals. Een overheid die niet de kant kiest van mens en planeet, maar van het profijt en zich laat inpakken door lobbyisten. In het Europees Parlement zie ik het maar al te vaak gebeuren. Vorige week nog, twee dagen na de verkiezingen, gaf de Coreper toestemming om ggo’s te telen in Europa, terwijl meer dan 60% van de bevolking tegen is. Als statement kan dat tellen! Ik zie hoe ggo-thema’s binnen gesmokkeld worden in grotere dossiers, zoals de honingrichtlijn goedgekeurd tijdens de laatste zitting nu 24 april, waar de Commissie en het Parlement het advies van het Hof van Justitie gewoon naast zich neerlegden en de consument in de toekomst niet meer zal weten of zijn honing ggo vrij is. Begrijpen wie kan!

Ik sta hier tegen een wetenschap die geen kritische vragen stelt bij het werk waarmee ze bezig is en van zodra er gesteld worden in een reactionaire, repressieve kramp schiet, actievoerders vervolgt en medewerkers ontslaat. Vorig jaar nog schreeuwden diverse wetenschappers het van de daken dat er géén consensus is over de veiligheid van ggo’s. Geen!

Ik sta hier als bewuste consument, die door de actie zelfs aan een opleiding tot bio-boer begonnen is. Ik voel me mee verantwoordelijk met de veldbevrijders om een halt te roepen aan hoe en waar we mee bezig zijn als het over ons voedsel gaat. De actie was nodig, om het debat aan te zwengelen. En tot vandaag, moet het echte debat nog steeds worden gevoerd. Niet de veldbevrijders moeten vervolgd worden, maar de instellingen en bedrijven die heel ondemocratisch, ondoorzichtig en bij wijlen manipulatief met deze ontwikkelingen omgaan.

Ik sta hier – tot slot – als 1 van de 91 vrijwillige verschijners die pleiten mede schuldig te zijn aan deze actie. We vragen het Hof daarom om samen met de 11 beklaagden berecht te worden.

dessin_FLM_140NL9